Het Masker

Jarenlang droeg ik een masker
Ik glimlachte en zag er blij uit, terwijl niemand wist wat hier achter zat
Het masker woog zwaar, het gewicht was niet meer te tillen
Toen besloot ik het masker af te doen. . .
Velen noemden dit ‘uit de kast komen’
Ik wilde me vrij voelen, geen schaamte meer, geen leugens meer
Waarom moest dit zo moeilijk zijn?
Waarom duurde het zoveel jaren?
Ik had tijd nodig; misschien heb jij ook tijd nodig…
Maar wacht niet te lang, je mist leuke dingen.
Ik weet dat ik niet de enige ben die dit heeft doorgemaakt
Aan iedereen die nog steeds het masker draagt:
Doe het af – als je HIV-stigma wilt bestrijden.
Toon je gezicht – ik weet dat je geen lafaard bent.
Ben je het niet zat om je te verstoppen?
Heb je geen verlangen naar vrijheid?
Doe het masker af, ik smeek je!
Wees de held en stem voor de stemlozen.
Wees niet te stoppen als een storm op een eiland.
Laat je stem horen als de donder op de Kilimanjaro.
Schreeuw – en zeg: “Geen hiv-stigma meer!”
. . . Is het niet heerlijk om weer jezelf te zijn?
Vrede,
Eliane20180923_1250381255836302.jpg

6 reacties op ‘Het Masker

  • Wow, impressive Eliane. Mijn ouders heb ik het nooit durven te vertellen. Het verdriet wilde ik hen besparen. Maar nu mag de hele wereld het weten, ik heb mijn masker afgedaan. We zijn niet anders dan anderen. Net als jij vind ik ook dat het stigma ten aanzien van HIV moet verdwijnen.

    Liked by 1 persoon

  • Een masker kan mooi zijn, zie het bovenstaand voorbeeld. Maar het haalt het niet in schoonheid bij het echte gezicht. En jouw gezicht zonder masker is prachtig, want jij hoeft niks te verbergen! Een masker houdt stigma in stand, toch?

    Like

  • Mijn Masker, wat ik jaren droeg en nog steeds draag om ivm met een zware depressie. Overwon maar keerde terug het liet me niet met rust. Stond in mijn eentje te vechten, geen steun, geen begrip. Enige steun waren mijn huisarts en mijn psycholoog. Bij hun kwam mijn masker eraf, werkelijke Sevim kwam tevoorschijn. Ik kon mezelf zijn, kon huilen, kon praten, geen kritiek en het allerbelangrijkste er werd geluisterd, ik werd gehoord. Zodra ik mijn auto instapte deed ik mijn masker op. Mijn depressie delen met anderen
    familie/vrienden deed ik niet meer omdat ze het niet begrepen. Logisch, ze hebben het niet meegemaakt en als je het deed kreeg ik een reactie van doe niet zo gek. Hield me op afstand, ging nergens heen, voelde alleen veiligheid in mijn huis. Genieten, lachen, plezier hebben was ik allang kwijt. Alleen bij familiegelegenheden kwam ik buiten, maakte me op, mooi aangekleed en een lach. Alles aan de buitenkant kon je zien ze ziet er mooi uit, maar niemand ziet wat er achter mijn gezicht schuilt.

    Ik schaam me niet, gebruik medicatie, ben niet gek. Ben trots omdat ik vecht en heb gevochten. Ben sterker geworden en voor mezelf gevochten.

    Ik ben een strijder geworden 💪🙏

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s